โดรนอุตสาหกรรมและโดรนเกษตรในอาเซียน: กฎระเบียบและคู่มือการจัดซื้อ

หน่วยงานกำกับดูแลไม่ได้สนใจน้ำหนักที่พิมพ์อยู่บนสเปกชีตของคุณ หน่วยงานการบินในอาเซียนจัดประเภทโดรนตาม **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด (MTOW)** คือติดแบตเตอรี่และเติมถังเต็มแล้ว ตัวเลขเดียวนี้ชี้ว่าคุณต้องจดทะเบียนธรรมดา ต้องสอบใบอนุญาตนักบิน หรือต้องรอลายเซ็นรัฐมนตรี การซื้อโดรนอุตสาหกรรมหรือโดรนเกษตรในภูมิภาคนี้จึงเป็นการซื้อสองเส้นทางพร้อมกัน คุณกำลังซื้อทั้งอากาศยานและเครื่องวิทยุคมนาคม ซึ่งได้รับอนุญาตจากคนละหน่วยงาน

น้ำหนักบนสเปกชีตไม่ใช่น้ำหนักที่ใช้กำกับดูแล

กฤษฎีกาเวียดนามฉบับที่ 288/2025 แบ่งอากาศยานไร้คนขับเป็นห้าช่วงตามน้ำหนักวิ่งขึ้น โดยมีเส้นแบ่งสำคัญที่ 2 กก., 25 กก. และ 150 กก. แต่สเปกชีตจากผู้ผลิตจีนมักระบุตัวเลขคนละอย่าง

โดรนปีกตรึงขึ้นลงแนวดิ่งสำหรับงานสำรวจในแคตตาล็อกของเรา ระบุว่า "น้ำหนัก (ไม่รวมแบตเตอรี่) ประมาณ 5 กก." พร้อมบรรทุก 1 กก. ขณะที่ฟิลิปปินส์กำหนดเกณฑ์ใบอนุญาตไว้ที่ 7 กก. เครื่องนี้จะอยู่เหนือหรือใต้เส้นดังกล่าว ขึ้นอยู่กับน้ำหนักแบตเตอรี่ที่สเปกชีตไม่เคยบอก **ขอ MTOW เป็นลายลักษณ์อักษรก่อนถามราคา**

ฝั่งเกษตรยิ่งชัดกว่านั้น [โดรนพ่นยาเพื่อการเกษตร](/th/products?category=sr-agricultural-drone) รุ่นหนึ่งมีถังมาตรฐาน 40 ลิตร น้ำหนัก 1 กก. ต่อลิตร ถังเต็มจึงเท่ากับบรรทุก 40 กก. เพียงลำพัง เกินเส้น 20 กก. ของมาเลเซียและ 25 กก. ของไทย ก่อนจะชั่งโครงคาร์บอนไฟเบอร์แม้แต่ชิ้นเดียว

ตัวเลขที่ใช้ขาย มักเป็นตัวเลขที่คุณบินจริงไม่ได้ตามกฎหมาย

โดรนลำเดียวกันระบุความทนทานการบิน 125 นาที และความเร็วเดินทาง 23 ม./วินาที คูณกันได้พิสัยในอากาศนิ่ง 172.5 กม. แต่ระยะส่งสัญญาณสูงสุดที่ระบุไว้คือ 23 กม. หากบินเต็มความทนทานที่คุณจ่ายเงินซื้อ คุณจะอยู่ไกลกว่าลิงก์ควบคุมของตัวเองถึง **7.5 เท่า** และไกลเกินระยะสายตา ซึ่งเป็นเงื่อนไขมาตรฐานทั่วทั้งภูมิภาค แนวปฏิบัติทางการของไทยกำหนดให้บิน "ภายในระยะสายตา" ส่วนอินโดนีเซียตาม PM 37/2020 เปิดทางให้บินเกินระยะสายตาได้ แต่ในฐานะข้อยกเว้นที่ต้องขออนุมัติ

เกณฑ์สำคัญของไทยก่อนเซ็นสัญญา

โดรนที่มีกล้องหรือหนักเกิน 2 กก. ต้องจดทะเบียนกับ CAAT ส่วนโดรนที่หนักเกิน 25 กก. ต้องได้รับอนุมัติเป็นลายลักษณ์อักษรจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมด้วย

โดรนยังต้องมีประกันภัยความรับผิดต่อบุคคลที่สามวงเงินไม่ต่ำกว่า **หนึ่งล้านบาท** และกรมธรรม์ต้องระบุทั้งชื่อคุณและหมายเลขเครื่อง คุณจึงทำประกันก่อนที่หมายเลขเครื่องจะเกิดขึ้นไม่ได้ การบินโดยไม่จดทะเบียนมีโทษ "จำคุกไม่เกินหนึ่งปี ปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ"

เครื่องวิทยุคือใบอนุญาตใบที่สอง

แนวปฏิบัติทางการของไทยระบุชัดว่า "โดรนทุกลำต้องจดทะเบียนกับ กสทช. ไม่ว่าน้ำหนักหรือวัตถุประสงค์ใด" นั่นคือคนละหน่วยงานกับ CAAT เพราะกำกับดูแลเครื่องวิทยุ ไม่ใช่ตัวอากาศยาน หน่วยงานวิทยุคมนาคมสนใจย่านความถี่และกำลังส่ง ไม่ใช่ระยะทางเป็นกิโลเมตร **ขอย่านความถี่ กำลังส่งเป็น mW หรือ EIRP และเอกสารรับรองแบบเครื่องวิทยุจากผู้ขาย**

แบตเตอรี่กำหนดทั้งแผนขนส่งและวันทำงานของคุณ

โดรนพ่นยารุ่นตัวอย่างระบุแบตเตอรี่ 12S 16,000 mAh เครื่องชาร์จ 2,500 วัตต์ "ชาร์จเต็มใน 20 นาที" และพ่นได้ 8 นาทีต่อถัง แต่แถมแบตเตอรี่มาเพียง **ก้อนเดียว** เมื่อมีก้อนเดียว เครื่องบิน 8 นาทีแล้วรอ 20 นาที คิดเป็นรอบทำงานเพียง 29% หากต้องการให้บินได้ต่อเนื่อง คุณต้องมีราว 20 ÷ 8 + 1 ≈ **4 ก้อน** พร้อมไฟหน้างานสำหรับชาร์จ ซึ่งในชนบทอาเซียนส่วนใหญ่หมายถึงเครื่องปั่นไฟ

ด้านการขนส่ง แนวปฏิบัติของ IATA ระบุว่าแบตเตอรี่ลิเธียมที่ส่งแยกต่างหาก "จำกัดให้ขนส่งทางเครื่องบินขนส่งสินค้าเท่านั้น" และต้องมีสถานะประจุ "ไม่เกิน 30% ของความจุที่กำหนด" ตั้งแต่ 1 มกราคม 2026 แบตเตอรี่ที่บรรจุมาพร้อมอุปกรณ์ก็ต้องไม่เกิน 30% เช่นกัน แบตเตอรี่สำรองจึงเป็นสินค้าอันตรายที่ต้องจองระวางแยก และมาถึงในสภาพเกือบไม่มีไฟ

สรุป

ซื้อเส้นทางเอกสารก่อน แล้วค่อยซื้อตัวเครื่อง โดรนที่ต้นทุนนำเข้าถูกที่สุด มักไม่ใช่ลำที่บินได้ถูกกฎหมายเร็วที่สุด และในอาเซียนระยะห่างระหว่างสองวันนั้นวัดกันเป็นเดือน ดู[โดรนเพื่อการเกษตร](/th/products?category=sr-agricultural-drone) หรือ[ติดต่อเรา](/th/contact) เพื่อวางแผนด้านกฎระเบียบและการขนส่งไปพร้อมกับตัวอุปกรณ์

*รายละเอียดกฎระเบียบข้างต้นเป็นข้อมูล ณ เดือนกันยายน 2026 กฎในเรื่องนี้เปลี่ยนแปลงเร็ว โปรดยืนยันกับหน่วยงานในตลาดของคุณก่อนจองระวางขนส่ง*